Büyümek Bu muydu Anne?

Ben, ben büyümeyi bu sanmıyordum anne.
Tut hadi artık ellerimden, yine korkuyorum yürümekten.
Dualar oku ne olur başımda,
Geceler , beni en çok ürküten .
Ağlarsam gel yanıma , kucağına al beni yine.
Hasret kaldım , birilerinin benimle ilgilenmesine.
Üstüm başım yine pis anne, görmüyor musun?
Nasıl görmezsin?
Bak;
Ellerimde kanlar var,
Yüzümde yaşlar,
Kafamda bitlerden daha zehirli sorular.
Ben, ben büyümeyi bu sanmıyordum anne.
Salıncağımın ipini kestiler,
Oyuncak bebeklerimi astılar .
Orduma en çok, en çok iyi bildiğim insanlar saldırdılar .
Kağıttan evlerim kül oldu,
Ellerim bayram şekerleri ile değil,
Umutsuzluklarla doldu.
Söylesene anne,
Bu kadar sulamama rağmen,
Neden çiçeklerim soldu?
Ben, ben büyümeyi bu sanmıyordum anne.

https://www.diniradyo.net/wp-content/uploads/2020/02/Büyümek-bu-muydu-anne.jpghttps://www.diniradyo.net/wp-content/uploads/2020/02/Büyümek-bu-muydu-anne-180x180.jpgadminGenelŞiirlerBüyümek bu muydu Anne şiiri,dini radyo
Büyümek Bu muydu Anne? Ben, ben büyümeyi bu sanmıyordum anne. Tut hadi artık ellerimden, yine korkuyorum yürümekten. Dualar oku ne olur başımda, Geceler , beni en çok ürküten . Ağlarsam gel yanıma , kucağına al beni yine. Hasret kaldım , birilerinin benimle ilgilenmesine. Üstüm başım yine pis anne, görmüyor musun? Nasıl görmezsin? Bak; Ellerimde kanlar var, Yüzümde yaşlar, Kafamda bitlerden daha...